Stage in Shanghai

Lieve allemaal!

Hier een uitgebreid, maar dan zeg ik ook uitgebreid, reisverslag van mijn moeder. (scheelt mij weer een hoop getyp )

De weken erna heb ik ook niet stil gezeten, en weer het nodige meegemaakt (lees: per ongeluk inbreken in een warenhuis en getuige zijn van een drietal moorden (met daarbijbehorend filmateriaal)), dus dat belooft weer wat!

Zàijiàn!!

Hallo lieve familie en vrienden,

Hier 'n "reisverslagje" van onze 16 daagse reis naar Marisa, naar Shanghai?Hainan China, vertrek 27 februari tot 15 maart 2010.

Het begin van onze bijzondere trip.

Mijn broer Ton was zo lief ons af te zetten op Schiphol. De vliegreis via Moskou, was erg lang maar verliep redelijk voorspoedig. Op één enkel detail na.

Marlies stond met Marisa, jawel.. bijna aan de andere kant van de wereld, op het vliegveld van Shanghai (China) ons op te wachten.
Het duurde effe voordat wij, net zoals op schiphol, door de glazen pui verschenen want onze koffers waren bij de overstap in Moskou niet overgeladen naar het vliegtuig waar wij mee naar China/Shanghai moesten door vliegen.

Het zat er dik in want wij moesten al in pak ‘m beet 15 minuten, dus rennend met de handbagage rollend achter ons aan over de airport van Moskou, zien in het volgende vliegtuig richting China te komen.

Wellicht zouden wij anders ook twee dagen later, net als onze koffers, aangekomen zijn bij onze dochter. Hmmm…

 Nu waren het gelukkig alleen onze koffers die twee dagen later werden afgeleverd aan het adres van een gastvrije familie.

Hier gingen wij de eerste vier dagen logeren én de vijf laatste dagen. In het bijzijn van dit lieve gastvrije gezin mochten wij onze trip in China afsluiten.

Dit lieve gastvrije gezin, Jan en Marlies Vriens en hun twee mooie japanse dochters Lieke en Femke nu 16 en 12 jaar oud, hebben wij 10 jaar geleden ontmoet op een camping in Frankrijk. Daarna hebben we contact met elkaar gehouden.

Marisa werd ook bij Jan en Marlies uitgenodigd te logeren, zodat wij veel bij elkaar konden zijn. Daar kwamen we tenslotte voor naar China. Nou veel bij elkaar waren we, want Marisa “mocht” zelfs bij ons op de kamer slapen.
Iedere ochtend terwijl wij lagen “uit te slapen” werd zij in alle vroegte (7.30u) door hun privé chauffeur Mr. Tao afgezet voor haar werkhotel, het Holiday Inn (20 minuten met de auto).
Natuurlijk ga je dan niet in je eigen ongezellige, praktisch lege appartement slapen. Haar appartement is overigens 20 "metro" minuten + 2 x 10 wandelminuten van haar werkhotel.
 
We werden hoofdzakelijk door de privé chauffeur Mr Tao (het manneke van Marlies) in een echte Buick, heen en weer vervoerd. Op een enkele keer na, maar vooral om het ’n keer mee te maken, met een taxi of de metro. De taxi konden we gelukkig zoveel mogelijk vermijden, want anders heb je grote kans dat ons leven zou eindigen in China.
Dat is wel chique, maar ga toch liever in Nederland dood.
 
Even terug naar de eerste dag van onze bijzondere trip.

Aankomst Zondagochtend 11.00 uur, de tijd van China want in Nederland was het 7 uur eerder.

Bij aankomst bij hun villa op ‘n “compound” gelegen in Shanghai aan de “Pudong” kant stonden Jan, Lieke en Femke bij de voordeur ons al op te wachten.

We werden ontvangen, met hoe kan het ook anders; een heerlijk Hollands kopje senseo koffie. Vrij direct daarna zijn we gaan douchen en kregen we schone kleren te leen.

Peter van ‘n veel slankere Jan, ik van ‘n iets vollere Marlies. De sfeer was gelijk gezet.
En wat maakt het allemaal uit. We waren bij onze dochter in China, bij lieve en zeer gastvrije mensen, in een pracht huis (vrijstaande villa met vijf badkamers) én op vakantie! Wat wil je nog meer!

We zijn gaan wandelen naar een echt chinees dorpje. Net buiten " the Compound".
Een Compound is een afgesloten terrein, bewaakt door guards, met meestal vrijstaande prachtige ruime huizen bewoond door "expats". Expats zijn buitenlandse gezinnen waarvan meestal de man des huizes een prachtige tijdelijke management baan hier in China heeft. De vrouwen zijn druk met hun kinderen en vrijwilligerswerk. Zeker niet met hun huishouden, want daar zijn "ayis" voor die dagelijks komen poetsen, wassen en strijken etc.! Lekker luxe toch!
 Als je dan door zo'n dorp loopt nadat je de compound (een oase in de woestijn) uit loopt en net vriendelijk gedag hebt geknikt tegen de bewaker, die de slagboom voor je open doet, kom je eerst in de hectiek van het verkeer terecht en daarna in zo'n origineel chinees dorp.........bizar wat een contrast!

Overigens, de mensen zijn wel heel gelukkig, dat stralen ze echt uit.

Lieve mensen uit Nederland, hier heb ik gezien dat ‘n badkamer én ‘n keuken niet nodig zijn om gelukkig te kunnen zijn.
 
Heel indrukwekkend allemaal. Voor mijn gevoel hadden we er toen al een halve week op zitten terwijl we er nog geen nacht geslapen hadden. En of dit al niet genoeg was voor een aankomstdag met een vlucht van 17 uur, zijn we 's avonds op uitnodiging van de familie Vriens, met z’n zevenen midden in de stad Shanghai Japans gaan eten.
Een erg leuke, indrukwekkende dag.   En dat was pas de eerste…

De dagen erna waren niet anders, want…

De volgende dag zijn we begonnen met een bezoekje aan de privé school van hun kids. Een internationale school. Als je de privé-school hebt gezien dan zou je haast denken dat wij onze kinderen veel tekort hebben gedaan.
Daarna hebben we boodschappen gedaan in zo’n super- supermarkt (half uur rijden vanaf hun compound) met o.a. veel vies vlees en levende vissoorten en andere rare dingen wat als voedsel moet dienen.
Marlies ging naar huis, zij moest op tijd terug zijn voordat de meiden uit school kwamen en thuis gebracht werden met het busje.

Wij zijn lopend vanaf de supermarkt naar het appartement van Marisa gegaan, daarna met de metro naar het Hotel waar Marisa werkt en met de taxi weer terug naar de compound. Heel leuk te zien waar Marisa haar uren slijt in China. 's Avonds heeft Marlies een heerlijke Nederlandse maaltijd voor ons en haar gezin gekookt.

De volgende dag (dinsdag) zijn Peter en ik met Marlies, zonder Marisa en Jan want die moesten natuurlijk werken, naar The Textile Cloth Market geweest, een overdekte stoffenmarkt. De kids moesten natuurlijk weer naar school.
Op de stoffenmarkt kan je alles wat je maar wilt, voor een habbekrats laten maken. Daar heb ik gretig gebruikt van gemaakt. Peter heeft zich, zoals gewoonlijk, iets meer bescheiden opgesteld.
De week erop konden we de kleding ophalen! Ook dit was echt iets om naar uit kijken.

Vanaf de The Textile Cloth Market zijn we weer terug naar huis gegaan. We moesten Marlies haar Nederlandse Expats vrouwen avondje voorbereiden. We moesten de bitterballen afmaken, waarvan Marlies het vlees de vorige dag al ter voorbereiding gebraden had. Écht zelf maken, dus niet gewoon uit de diepvries! Dat bedenk je toch niet! Ja, Nederlandse bitterballen zijn in China gewoon niet te koop. En diepgevroren ballen uit Nederland meenemen………
Marlies had een avondje, bij haar thuis georganiseerd, voor alleen maar Hollandse expats vrouwen. Ik mocht daar bij zijn als special guest. Ik heb deze avond kennis genomen van een hele andere wereld, héél bijzonder en super leuk!

Hierdoor hebben Peter en Marisa een vader-dochter momentje/avondje gehad.
 
De dag erop, woensdag, werden we eind van de ochtend door Mr.Tao naar het Holiday Inn gebracht waar Marisa werkt. Ook hier was het maar 'n chique gedoe.
Marisa was daar al, zij moest al beginnen.
We gingen hier twee nachten slapen en mochten hier de ochtenden gaan genieten van het chineze ontbijt, in het restaurant waar Marisa de manager “loopt uit te hangen”.

Marlies was mee want na inchecken en even koffie drinken, verzorgd i.o.v. Marisa, zijn Peter, Marisa en ik met Marlies door Mr. Tao naar een overdekte fakemarket gebracht: the Shanghai Science and technology building Ya Da Pearl Market onderin een metrostation. Daar hebben we alvast souvenirtjes gekocht. Lekker veel afdingen, erg leuk om te doen. Na de late lunch werd peter het shoppen inmiddels zat.

Je raad het al; van daar uit met de metro terug naar het Holiday Inn hotel waar we ons voorlopig met z’n drieën verder moesten vermaken.’s Avonds hebben Marisa en ik in de buurt in de stromende regen drie pizza’s gescoord en het Hotel binnen gesmokkeld. Was n.l. niet écht een chique actie.

Donderdag moest Marisa de hele dag werken. Dit was tevens de eerste dag dat we even met z’n tweeën waren. Effe lekker time out houden in de hotelkamer en gewacht tot Marisa uitgewerkt was. We zijn wat later op de dag nog effe met z’n drieën naar "The Bund" gegaan (een bocht in de Huangpu River) en daar de prachtige skyline bewonderd. Deze bochtige rivier de Huangpu, loopt dwars door de grote stad Shanghai.
We hebben daar de dag gezellig met z’n drietjes afgesloten. Toen weer terug naar ons Hotel. Marisa is weer knus bij mij in bed gedoken, dat was haar n.l. goed bevallen de vorige nacht. Handig op je werk slapen!
Peter en ik (én Marisa als verstekeling) hebben hier uiteindelijk twee nachtjes geslapen.

Vrijdag moest Marisa ’s morgens nog werken en wij inpakken voor Hainan, want we zouden dit weekend (vier dagen) op vakantie met Marisa.

Even uitleggen: Op vakantie tijdens onze vakantie! 

NOU, NOU!
We wilden even met z'n drietjes ontsnappen aan de regen en kou van Shanghai. Een weekendje naar het tropische eiland Hainan. We logeerde daar in een Holiday Inn Hotel (Marisa kon hier korting krijgen omdat ze in een Holiday Inn werkt).

Het Hotel ligt aan het strand in het plaatsje Sanya, aan de Yalong Bay. Het was hier 30 graden warm, helaas meestal zonder zon. Kan je in ieder geval niet verbranden! 

Je kan Hainan vergelijken met, vanuit Nederland op vakantie gaan naar de Canarische eilanden.

Inderdaad weer effe vliegen, maar wel binnen China. Want we konden vanwege onze visa China niet uit, anders kwamen we er niet meer in.
Wat vreselijk allemaal.

We hadden inmiddels al aardig wat beleefd in China en waren er voor ons gevoel al enkele weken! 

Zaterdagavond na een zeer luie dag aan het zwembad, zijn we in de beachbar aangeschoven voor een BBQ en Hotpot tegelijk. Niet goedkoop maar wel erg spannend en uiteindelijk ook erg lekker. HOTPOTTEN is fonduen in bouillon.

Alle ingrediënten hiervoor stonden opgesteld in buffetvorm. Ik heb me o.a. gewaagd aan levende garnalen. Deze werden in ons bijzijn met blote handen uit een aquarium gepakt en in een plastic bakkie gedaan, hup dekseltje dicht anders springen ze er uit. Ik pakte het over en bracht het naar de bbq. Daar werden ze door de opwachtende koks levend op de bbq gelegd, gekruid en gebakken. In ieder geval lekker vers!

Zondag in Sanya.

´s Avonds hebben we, na ’n heerlijke luie stranddag, bij een pizzeria gegeten in Crowne plaza (een half uur lopend vanaf ons hotel). Crowne Plaza is een concentratie van chique winkeltjes en div. restaurants én een hotel, in een prachtig gebouw (wat er uit ziet als een paleis) op ’n soort landgoed met een centraal plein in de buitenlucht. Op het plein was life muziek van een bandje, bestaande o.a. uit twee vanaf een podium maar ook tussen het publiek zingende, flirtende en dansende dametjes. Wat een feest. Hartstikke leuk!

Maandag, alweer de laatste avond op het eiland. We hadden dit keer een heerlijk zonnige beachdag te pakken.  Opgetut, dachten we weer zo’n gezellige avond te beleven. Helaas, het gezellige bandje speelt alleen in het weekend.

Dan blijft het dus bij een heerlijke grote hamburger, wel 20 cm hoog, en lopend terug naar het hotel voor het laatste nachtje in het warme Sanya.

 Dinsdagavond 20.00 uur wachtend op het vliegveld, op het vliegtuig dat inmiddels twee uur vertraging opgelopen heeft. Dit vliegtuig moest ons terug brengen naar Shanghai waar het net als in Nederland sneeuwde. Brrr.

 Maar we hebben er met z’n drieën op het eiland Hainan ’n heerlijk lui en warm weekend op zitten. Dit hebben we maar weer mooi te pakken.

 Woensdag ochtend was Marisa nog vrij en stond Marlies weer klaar ons onder haar begeleiding de gemaakte kleding op te halen. Daar keek ik inmiddels erg naar uit. En terecht…’n geweldige score. Marisa keek haar ogen uit. Zij had hier ook van horen zeggen, maar was er nog niet geweest. De kleding in de auto bij Mr. Tao gelegd en door hem afgezet bij het Artdistrict Taikanlu. Marlies wist ‘t juiste rondje te lopen zodat wij niets hoefde te missen. Marisa heeft hier, na met elkaar eerst te lunchen, afscheid van ons genomen. Zij moest gaan werken.

De volgende dag zouden we elkaar in Yu Garden pas weer ontmoeten.

Donderdag vroeg op, want er stond vandaag veel op het programma; De oude stad, daarna Yu Garden. Heel indrukwekkend, prachtig! Lekker lunchen in Nanxiang Steamed Bun Restaurant. Schijnt ‘n must te zijn wanneer je in Yu Garden bent. We moesten ervoor in de rij (met stoeltjes, waarvan je steeds van stoeltje moest verschuiven) wachten om een tafeltje te krijgen.

Het was qua weer een verrassende zonnige dag.

’s Avonds met Jelle (‘n broer van Frank) en z’n “studentenflat” gelegen aan een zijtak van de Huangpu River, kennis gemaakt die samen met zijn meisje ook een stageadres in Shanghai hebben.

Marisa gaat naar China/Shanghai en plotseling is iedereen daar in Shanghai. 

Wij zijn met hem én natuurlijk Marisa uit eten geweest. Op aanraden van Jan in een heerlijk Westers restaurant gegeten. Naast het eten wat in buffetvorm uitgestald stond, werd daar de hele avond diverse soorten vlees aan een grote spies desgewenst uitgedeeld. Je hoefde daarvoor alleen maar je persoonlijke tafelkaartje op rood of groen te leggen.

Achteraf gezegd was deze dag, vooral door de zwerftocht door de Oude Stad, mijn hoogtepunt van de reis.

Dit kwam ook omdat we deze zeer indrukwekkende dag afsloten door een taxi te nemen, terug naar de compound. Deze taxichauffeur was erg moe. Hij kon in eerste instantie door die spleetogen het visitekaartje met het adres van Jan en Marlies niet eens lezen. Later signaleerde ik dat ie half sliep. Hoezo ’n bijna “dood ervaring”!

Peter zat naast hem, ik op de achterbank achter Peter, Marisa ook op de achterbank maar achter de chauffeur.

Ik zag hem al moeilijk doen en in z’n ogen, voorhoofd en nek wrijven. Kort daarna ging z’n autoraam op een flinke kier. Vijf minuten daarna zag ik in zijn achteruitkijkspiegel dat ie zijn ogen dicht had. We reden over de snelweg en dit hoorde toch niet tot het gebruikelijk gevaar van een taxichauffeur in Shanghai.

Mr. Tao, HELP!

Vrijdag zijn Peter en ik samen de hoogte in gegaan. Eindelijk, want al die prachtige gebouwen hebben we tot nu toe alleen nog vanachter het autoraam mogen bewonderen.We gingen vandaag de twee torens “The Hyatt” van heel dichtbij bekijken. Beide een hoogte van hoger dan 450 meter. 

We werden in stijl door Mr. Tao afgezet voor de entree van de prachtige toren Jin Mao. Deze toren, waarvan de top eruit ziet als een kroon, is hol van binnen. Met een heerlijk kopje koffie in de hand, vanuit een luie stoel, 421 meter holle hoogte in kijken. Héél imposant!

De andere is de SWFC Observatory Tower (Reach the sky, 492 m). Deze laatste toren ziet er uit als een flessenopener en hebben hem tot 450 meter bezocht. Vanaf daaruit van het enorme uitzicht op al die andere prachtige torens van Shanghai en de stad genoten. 
Architectonisch volledig verantwoord. Wat een vaklui. Wat een prachtig geheel, al die torens bij elkaar.Het was een mooie dag met 18 graden en een lekker zonnetje.

Op tijd terug naar de compound, helaas met een taxi. We raken echt verwend! Marlies helpen bij het koken van een echte chinezen maaltijd. 
’s Avonds na het heerlijke eten, zijn we met Jan en een dame van zijn kantoor uit Nederland ( is naar China gevlogen om expats vrouwen te interviewen), en Marisa naar het theater geweest. Een acrobaten voorstelling met live muziek. Wat een lenige chinezen toch. Enorm! Soms was de voorstelling ook behoorlijk eng. Die maffe chinezen zijn wanneer ze o.a. in de lucht hangen niet verzekerd/verankerd. Echt niet normaal, zo gevaarlijk soms! Krijg je zo’n ooooo  en aaaa sfeer van.

Het is vrijdagavond alweer 23.30 uur en Marisa en ik proberen te slapen. Zitten beide in bed, met de laptop op schoot verschillende mailtjes te schrijven. Peter is deze nacht met Jan aansluitend gaan stappen.

‘T was wat! 

’s Nachts, hebben Marisa en ik ons suf gelachen! Peter is het stappen duidelijk niet meer gewoon.

Deze avond waren we dus meegenomen door Jan, zaterdag de volgende dag werden we meegenomen door Marlies, Lieke de oudste dochter en Marisa naar het waterdorp Zhouzhuang. Zoiets als Venetië. Was erg gezellig maar zeer veel winkeltjes die het uitzicht op het water massaal belemmerde. Natuurlijk hebben we ons laten gondelen.

Einde van de middag terug in Shanghai hebben we de thuisblijvers opgehaald en hebben we onze vrienden met hun dochters als dank voor hun gastvrijheid mee uit eten genomen.
Het was erg gezellig en de tappa’s waren heerlijk.

Zondag onze laatste dag in Shanghai helaas weer inpakken, maar eerst:
Op uitnodiging van Jan en Marlies omdat ze jarig waren geweest en tevens als afsluiting van onze vakantie, gingen we met z’n allen brunchen. Hun gezin keek er de hele week al naar uit. Nou, dan moest het wat zijn.

En dat was het inderdaad.

Tot op de laatste dag in Shanghai, blijft het een hele belevenis.

We werden om 12.00 uur door Mr. Tao weer erg chique, tot onder het “afdak” pal voor de enorme entree van het beroemde hotel Westin gereden. De deur van de auto werd open gedaan door een lakei (door Mr. Tao was ook goed geweest) en werden we ontvangen in een prachtige ruime(!) hal, met champagne. We werden naar onze tafel begeleid. We begonnen met kaviaar terwijl de champagne daarna steeds maar aangevuld werd. Tijdens de “brunch” konden we genieten van een orkest compleet met zangeres en later een zanger, ergens vanaf een glazen trap welke als balkon diende. Zo kon iedereen ervan genieten. Dit orkest werd opgevolgd door enkele artiesten. Maar ja, we moesten zelf ons eten halen en dan ontgaat je het één en ander. Je verzwikt je ogen tòch te midden van al dat moois? Alleen al van al dat prachtig uitgestalde eten en dan heb ik het nog niet eens over het gebouw….

’s Avonds namen we afscheid van Jan. Hij moest voor twee weken naar Nederland.

Wat handig dat hij business class vloog en 40kg mee ’t vliegtuig in mag nemen. Hij nam voor ons alvast een geïmproviseerde koffer mee naar Nederland. Heel creatief opgelost door Marlies.

Onze koffers waren n.l. inmiddels to Heavy!

De volgende dag was het onze beurt naar Nederland te gaan.

Marisa en Mr Tao brachten ons naar het vliegveld.Helaas, maar ook zeker met een tevreden gevoel lekker thuis komen in een voor ons en voor vele andere; " the real world".

Bij aankomst middernacht op Schiphol stond weer mijn lieve broertje met zijn Mercedes ons op te wachten om ons mee naar huis te nemen.

Om het gevoel nog even vast te houden ben ik achterin gaan zitten.
 
Je las het goed, onze dagen werden van het begin tot het eind vol gepland maar daardoor hebben we verschrikkelijk veel gezien en heel veel indrukken op gedaan.

We hebben zo divers gegeten en een echt chinees ontbijt, lunch, snack en diner geproefd.

Zeer veel foto’s gemaakt, waardoor we thuis in Tricht nog eens rustig vanaf de luie bank opnieuw kunnen zien wat we allemaal beleefd hebben.

Thuis konden we beide, 's nachts niet meer in slaap komen en 's morgens werden we allebei ook weer vroeg wakker. ’s Nachts beleven we China opnieuw.

Of zijn dit de symptomen van een Jetlag?

We hebben zo’n reis, 6 vliegtuigen verder, nog nooit meegemaakt.
Intensief, zo indrukwekkend en o zo prachtig!

Apetrots zijn we op Marisa die in China haar pad aan het verbreden is. En hoe!
Ze spreekt zelfs al een beetje chinees.

Ons kleine meisje in die grote wereldstad Shanghai.

Ongelofelijk jammer dat onze Roald en Frank dit niet met ons mee konden beleven. We hebben ze tijdens onze trip vaak gemist.

 En weet je wat ik nú het meeste mis………

Mr Tao 

XX Peter en Gonneke
Shanghai/Hainan

China

Dà jiā hăo!

Ik ben hier inmiddels alweer twee weken, en elke dag is steeds weer een hele belevenis!

Mijn eerste stageweek zit erop, en vanwege Chinese Newyear (wat hier een hele happening is) zijn we afgelopen weekend 5 dagen vrij geweest om de stad een beetje te ontdekken. En daar hebben we dan ook uitgebreid gebruik van gemaakt! (lees: Art-district, Jade-Buddha Tempel, Pearl Tower, People's square, Fake market, diverse shoppingmalls, diverse eetgelegenheden en natuurlijk divers stapgelegenheden)

Stage is nog een beetje saai en afwachtend, het is nog niet helemaal duidelijke wat ze van ons verwachten en doordat iedereen met Chinese Newyear naar zijn familie gaat was het daardoor ook ontzettend rustig in het hotel.
Onze eerste stagedag zijn we met de staffparty gelijk op het podium gezet, en hebben we voor alle medewerkers van het hotel "Het is een nacht" van Guus Meeuwis gezongen! En jaaa, zoals mijn lieve vriendinnetjes in Maastricht wel weten, is dit niet één van mijn favoriete bezigheden! (Stassen, hoe ben ik dan ook alweer?!)
Verder verloopt de communicatie heel moeizaam doordat al onze collega's Chinezen zijn en dus ook geen engels spreken.  Ik ben dan ook maar een cursus Chinees gaan volgen bij mijn staff.  Wat trouwens ook geen kwaad kan voor in de taxi's, bijvoorbeeld als je een taxi-chauffeur hebt die zijn bril vergeten is, vervolgens op een druk kruispunt stil gaat staan om even aan een voorbijganger te vragen of hij zijn bril even mag lenen.. We hebben dan ook een nieuw motto: Ach, waarom ook niet?!

Afgelopen weekend was het Chinese Newyear, ook wel Spring festival genoemd, dit is het belangrijkste festival van het jaar voor de Chinezen, dus ook wel heel bijzonder om mee te mogen maken!
We hebben deze avond in Bar Rouge, een hele vette club met geweldig uitzicht over Pudong (zie foto), het nieuwe jaar gevierd. Met natuurlijk ook het nodige vuurwerk! En dat blijft hier niet bij één dag, neee, dat duurt hier een week, en dan nog het liefst de hele nacht door als Marisa ochtend-shift moet draaien..  Je snapt wel dat ik op dat moment iets minder blij was met die Chinezen..

Verder vermaak ik me hier ontzettend goed! Shoppen is leuk, stappen is super, en er is ontzettend veel te zien; Ik vermaak me hier nog wel even!

Tot snel!

Liefs!

Lieve familie en vrienden!

Na een emotioneel afscheid op Schiphol, en een lange reis ben ik dan eindelijk in Shanghai aangekomen!

We kijken onze ogen uit! (Jenny en ik) en we worden op handen gedragen!

Na een ontmoeting in de lobby met de vriendelijke Human Recource manager, de F&B manager én, tja waarom ook niet, gelijk ook de General manager, werden we uitgenodigd om met de HR-manager en de F&B manager te gaan lunchen in het Chinese restaurant van het hotel. We werden gelijk aan de chinese stokjes gezet en een aantal typische Chinese gerechten die we toch écht eens moesten proberen (lees: Lion head, eend (sorry pap en mam!), en wolton soep met beestjes met zwarte oogjes die je heel zielig aankijken) iewk! Maar ik weet nu toch wel dat dit toch niet echt mijn ding is..

Na de lunch werden we door een chauffeur naar ons appartement gebracht. We hebben ieder een eigen kamer met uitzicht op een rivier met een badkamer, flatscreen, airco en ook heel fijn: internet! Prima dus! (zie foto's)

 We hebben de twee lieve vrouwtjes die ons begeleidden maar even gezegd dat ze niet élke dag onze kamers hoeven schoon te maken..

Verder mogen we elke dag op kosten van het hotel met de taxi naar stage, en mogen we 3 maaltijden nuttigen in één van de restaurants van het hotel naar keuze. Het appartementen complex staat naast een nog te openen Holdiday Inn waar we op onze vrije dagen daarook mogen eten en waar we gebruik mogen maken van de facaliteiten..

Dan moesten we nog even naar de bank en een Chinees nummer regelen. Maar alleen gelaten, dat werden we niet!  Ze stonden erop dat er een bellboy meeging mét paraplu om ons niet alleen daarheen te brengen maar ook nog eens om met ons het shoppingcentre door te struinen.

Je snapt wel; we voelen ons net twee princesjes!

We slapen nog twee nachtjes in het hotel om een beetje wennen. En maandagochtend beginnen we met onze stage. We zijn dan ook gelijk uitgenodigd voor de staff/welkomsparty van die avond!

Ik wilde het eigenlijk kort houden, maar in in zo'n land wordt het me wel moeilijk gemaakt!

Liefs!

P.S.Mijn Chinese mobiele nummer is: 008613564557153

Lieve vrienden en familie!

Over een week is het zover, en vertrek ik voor 5,5 maanden naar China! Ik ga mijn praktijkstage lopen in het Hiliday Inn Nanpu Pudong in Shanghai, op de F&B afdeling. (Voor de geinteresseerde: http://www.ichotelsgroup.com/h/d/hi/1/en/hotel/shgpn?&stopredirect=true)

5 februari vertrek ik vanaf Schiphol en ik kom 6 februari in de ochtend aan in Shanghai. 8 februari zal mijn eerste stagedag zijn.

Ik heb deze blog aangemaakt om jullie op de hoogte te houden van wat ik deze maanden allemaal ga meemaken!

De volgende keer als ik schrijf zal ik waarschijnlijk al aan de andere kant van de wereld zijn!

Liefs!